Drukuj

Nadwarciańskim wałem na Dębinę

Opublikowano w Poznań

Ocena użytkowników:  / 2
SłabyŚwietny 

SZLAK SPACEROWY, około 3,5 km:

Jak na szlak spacerowy możemy tu napotkać pewne drobne trudności terenowe, np. piaszczystą drogę lub poprzeczne korzenie, kamienie, alejki w większości są pozbawione asfaltu. Wycieczka umożliwia poznanie lasów Dębiny oraz panoramy Poznańskiego Przełomu Warty.

POCZĄTEK: Parkowanie przed siedzibą poznańskiego LOK, w dawnych Łazienkach Rzecznych - ul. Piastowska 71. Dojazd ul. Jordana - uwaga nawierzchnia nie jest najlepsza!

Najbliższe przystanki autobusowe linii 76 "Bielniki" (dojazd z dworca PKP, Osiedla Dębina i centrum) są odległe o około 650 metrów (dojście ul. Bielniki lub Drogą Dębińską i Jordana) - musimy przekroczyć ruchliwą Drogę Dębińską (jadąc od centrum), a potem jeszcze nadal uważać na samochody.

Łazienki Rzeczne (1) zbudowano w 1924 i był to pierwszy w mieście kompleks kąpieliska z prawdziwego zdarzenia. Projektantem był Jerzy Tuszowski - autor wielu poznańskich budynków, które znamy z codziennych przechadzek. Plaże początkowo były rozdzielone na kobiece i męskie. Po przeciwnej stronie uliczki warto rzucić okiem na tor łuczniczy.

Kierujemy się na południe (2), wałem nadrzecznym, za znakami szlaku rowerowego - zwracajmy uwagę na rowerzystów.

Po lewej stronie towarzyszy nam rozległa panorama (3) mało znanego regionu geograficznego - Poznańskiego Przełomu Warty, należącego do najmniejszych polskich mezoregionów. Po drugiej stronie rzeki podziwiamy panoramę Osiedla Piastowskiego z kościołem Nawrócenia św. Pawła Apostoła. Terasy nadwarciańskie są bezkresnym terenem na którym możemy piknikować i dać swobodę malcowi. Dobry zjazd znajduje się przy samych Łazienkach. Uważajmy jednak, by maluch nie zbliżał się do rzeki - betonowe nabrzeża mogą być dla niego pułapką.

Wałem, wzdłuż ogrodów działkowych dochodzimy (4) do Mostu Przemysła I (powstał w 1973) i Trasy Hetmańskiej. Pod mostem przechodzimy za znakami rowerowymi. Mogą tu występować pewne trudności terenowe!

Za znakami rowerowymi podążamy też dalej. Wchodzimy na tereny leśne Parku Dębina (5).

Dębina to 80-hektarowy obszar lasów łęgowych. Rośnie tu m.in. około 400 stuletnich dębów. Od XIX wieku był to popularny teren wypoczynkowy mieszkańców Poznania. Powstawały tu ogródki i kawiarnie.

My podążamy nadal główną ścieżką, obok zabytkowego budynku przemysłowego o przyjemnej architekturze. W pewnym momencie "ocieramy się" od łuk Drogi Dębińskiej (6).

Na łuku znajduje się przystanek autobusu linii 76, którym, w razie potrzeby, wrócimy na Bielniki.

Podążamy dalej główną aleją.

Po lewej plac zabaw i ławeczki (7).

Stopniowo docieramy do drogi asfaltowej i wiaduktu kolejowego (8), gdzie nasza wycieczka dobiega końca. Mamy tu kilka możliwości:

- wrócić tą samą drogą, - skierować się asfaltową drogą do ul. Piastowskiej (droga ta nazywa się Ku Dębinie), po drodze zwiedzając miejsce martyrologii z II wojny światowej (rozstrzeliwano tu Polaków przy nasypie kolejowym). Dojdziemy tam ścieżką wzdłuż nasypu. W pobliżu styku ulic Piastowskiej i Ku Dębinie znajduje się przystanek autobusu 76, którym wrócimy na Bielniki,

- możemy przejść jeszcze pod nasypem kolejowym - po drugiej stronie, nad starorzeczem znajduje się urocza polanka piknikowa (9), gdzie możemy wypuścić malca. Trzeba jednak uważać, by nie zbliżał się do wody, a ponadto jest to miejsce, gdzie często zachodzą dziki, których nie należy w żaden sposób prowokować.

Na styku ulic Ku Dębinie i Piastowskiej znajduje się parking. Osoby zmotoryzowane po wycieczce mogą odwiedzić znakomitą restaurację SPOT w dawnej elektrowni wildeckiej przy ul. Dolna Wilda 87.

Copyright © 2013-2015 wozking.pl